Çocuğunuz ağlama krizine girdiğinde bu hatayı yapmayın

Küçük çocuklar duygularını nasıl düzenleyip ifade edeceklerini henüz öğrenme aşamasında olduğu için, işler istedikleri gibi gitmediğinde öfke nöbeti geçirmeleri son derece doğal. Ancak bunu bilmek, bu tür patlamalarla başa çıkmayı hiç kolaylaştırmıyor, özellikle de bu durum kalabalık bir yerde yaşanıyorsa. Kuzey Carolina'da Silber Psychological Services'te lisanslı psikolog Dr. Sandra Wartski ve New York'ta bulunan lisanslı psikolog Dr. Amanda Whitehouse'a göre, öfke nöbetleri genellikle acil bir durum değil. Ama gürültülü, yoğun, bazen utandırıcı, hatta zaman zaman tehlikeli olabilmeleri nedeniyle ebeveynlere öyle hissettirebiliyor. Dr. Whitehouse, bu durumun pek çok yetişkin için doğru tepki vermeyi zorlaştırdığını belirtiyor. EN BÜYÜK HATA: NÖBETİ DURDURMAK İÇİN BOYUN EĞMEK İki uzmana göre ebeveynlerin öfke nöbetleri sırasında en sık yaptığı hata, çocuğun isteklerine boyun eğerek nöbeti sona erdirmeye çalışmak. Dr. Wartski, bunun anlaşılabilir ve yaygın bir tepki olduğunu belirtiyor. Bir çocuk öfke nöbeti geçirdiğinde, ebeveynin onun talebini kabul etme dürtüsü son derece doğal çünkü bunun sıkıntıyı hemen sona erdireceğini bilir. Ancak Wartski, bu davranışın uzun vadede kötü alışkanlıklara yol açabileceğini vurguluyor. NEDEN BU KADAR ZARARLI? Süpermarket kasasında bir oyuncak için ağlayan ya da yatma vaktinden önce daha fazla televizyon izlemek isteyip patlayan bir çocukla başa çıkmak elbette rahatsız edici. Ancak Dr. Wartski'ye göre çocuğa istediğini vermek, istemeden de olsa ağlamayı ya da öfke nöbetini 'isteğini elde etme yöntemi' olarak pekiştiriyor. Dr. Whitehouse ise çoğu ebeveynin boyun eğmenin istenmeyen davranışları pekiştirebileceğinin farkında olduğunu, ancak bu davranışlara karşı kendi duygusal ve fizyolojik tepkilerinin çoğunlukla farkında olmadığını ekliyor. Çocuğun öfke nöbetini izlemenin stresi, sinir sistemini harekete geçirip bir tür 'kaç ya da savaş' tepkisi yaratıyor — bu da genellikle davranışı bir an önce durdurmak için ne gerekiyorsa yapma, yani çoğunlukla çocuğun isteğine boyun eğme şeklinde ortaya çıkıyor. Dr. Whitehouse, bunun son derece insani bir tepki olduğunu, ebeveynlerin bu durumun ardından utanç ya da hayal kırıklığı hissedebileceğini, ancak o anda bu tepki üzerinde genellikle çok az farkındalık ya da kontrole sahip olduklarını belirtiyor. Yine de eğer bir öfke nöbeti sırasında isteğe boyun eğildiyse, kendine karşı çok sert olunmaması gerektiği vurgulanıyor. BOYUN EĞMEMEK İÇİN NE YAPILABİLİR? Dr. Wartski, bazen çocuğun ağlamasının işe yaramayacağı başka senaryoları düşünmenin faydalı olabileceğini öneriyor. Örneğin bisiklete binmeden önce kask takma ya da arabada emniyet kemeri takma konusunda ısrar edildiğinde, çocuk ne kadar dramatik şekilde reddederse etsin, hiçbir ebeveyn bundan taviz vermez — çünkü bu, çocuğu gerçek bir tehlikeye sokar. Wartski, çocukların daha önemsiz konularda öfke nöbeti geçirdiğinde de benzer bir kararlılıkla yaklaşılmasını öneriyor. Ona göre bu direnç hoş olmasa da, beklentiler net bir şekilde belirlendiğinde belirli konularda pazarlığa yer kalmıyor. ÖFKE NÖBETLERİNİ ÖNLEMENİN YOLU Dr. Wartski, öfke nöbetlerini önlemenin en etkili yollarından birinin yatma vakti, yemek saatleri ve dışarı çıkma gibi sık tekrarlanan etkinlikler etrafında rutinler oluşturmak olduğunu belirtiyor. Bu, çocukların neyi bekleyeceklerini bilmelerine yardımcı oluyor ve onları belirlenmiş bir sınırın değişip değişmeyeceğini sürekli tahmin etmeye çalışmak gibi yorucu bir konumdan kurtarıyor.

Çocuğunuz ağlama krizine girdiğinde bu hatayı yapmayın

Çocuk psikologlarına göre öfke nöbetleri sırasında ebeveynlerin en sık yaptığı hata, kısa vadede rahatlatıcı görünse de uzun vadede ciddi sonuçlar doğurabiliyor. İşte doğrusu.

EN BÜYÜK HATA: NÖBETİ DURDURMAK İÇİN BOYUN EĞMEK

NEDEN BU KADAR ZARARLI?

BOYUN EĞMEMEK İÇİN NE YAPILABİLİR?

ÖFKE NÖBETLERİNİ ÖNLEMENİN YOLU